19 Şubat 2009 Perşembe

O ANDA KÖPEK OLMAYI GALİBA İSTEDİM

26 Ocak 2001
Mübarek Gün


Selam Günlük,


İkinci kez sana yazmak aslında benim için önemini yitirmişti. Ama senin bana tatil arefesinde gelmiş olman ve on sekiz gün boyunca sana istediğim gibi yazacak olmam önemini arttırdı.


Bugün karneleri aldık ve iki haftalık ufacık bir tatile girdik. Tatil diyorum, ama dinlenme konusunda pek emin değilim. Galiba çalışmaya devam edeceğim. Hem de daha yüksek bir çalışma temposuyla. Anlayacağın tam tatil olmayacak...

Şimdi bunları bir kenara bırakma zamanı geldi. Sana yazmak istediğim bir konu var: Hayvanlar ve Sahipleri...

Bildiğimiz gibi hayvan sahiplerinin sık sık karşılaştığı saçma bir soru var:
"Isırır mı?"
Hayvanların köpek, kedi veya kuş olması hiç farketmiyor. Bu soruyu soran şahıs, hayvan sahibinin hayvanla devamlı mülakat halinde olduğunu zannediyor, herhalde. Hayvan sahibi nereden bilsin hayvanın ısırıp ısırmayacağını, o hayvanın o anki psikolojisine bağlı...

Hayvan sahipleri de az değil, onların da çok ilginç tavırları var. Geçenlerde, sahibi ile dolaşmakta olan bir köpeğin saldırısına uğradım. Köpek de köpek hani! Dalgın dalgın dolaşıyor olsam bir lokmada kolumu midesine indirecekti. Neyse ki parçalanmaktan son anda kurtuldum ve köpeğin sahibi bana :
"Kokma, aşısı var!"
dedi. O anda bir köpek olmayı galiba istedim. Çünkü içgüdüsel olarak o adamı parçalama ihtiyacı duydum. Adamın dediğine bakar mısınız? "Korkma aşısı var!" Ohhh!.. O zaman aşısı var diye yesin beni köpek...

Şimdilik bu kadar, yeniden görüşmek üzere...

HOŞÇAKAL!


Çağdaş E.... E..
8-A


1 yorum:

Adsız dedi ki...

Your blog keeps getting better and better! Your older articles are not as good as newer ones you have a lot more creativity and originality now keep it up!