SELAM GÜNLÜK

15 Ekim 2000

Biliyorum kızacaksın bana, bu ne biçim yazı diye... Ama buna alışman lazım.
Otuz dört kişilik sınıfımızın listesindeki yedinci öğrenciyim. Adım Hakan, numaram ise 396. Ayrıca koyu bir Galatasaray taraftarıyım. Genelde Türkçe ve yabancı pop ve de Latin müzik dinlerim. En çok sevdiğim sanatçı Kıraç ve Marc Anthony'dir.

Aslında bugün normaldi. Bir tek eniştem MÇL 'de plaket aldı. Gerisinde her zamanki gibi biraz bilgisayar, biraz futbol ve geri kalanı da ders ve akşam televizyon izleme... Yani olağan günüm tamamlandı...

Ayrıca sıra arkadaşım Ozan'a bir soğuk espiri buldum. Gerçi biraz bilmeceye kaçıyor ama olsun :

- Anneler neden mutfakta hiçbir şey düşünmezler ?
- Çünkü tefal her şeyi düşünür.

Bu yazıda seni ve arkadaşlarımı güldüremiyeceğim. Çünkü Fatih arkadaşımız espiri bırakmadı. Aman Fatih, neden benden öncesin be ? Bir daha yazında bu kadar espiri yapma bak güceniyorum ha.

Hem dün televizyonda Reha Muhtar da yoktu ki... Nasıl komik bir şeyler bulalım ? ( Hey Ozan, yeni espirileri bir tek bana söyle ha ! )

Eee... Benden bu kadar günlük. Artık Engin yazar senin güzel yapraklarına.
Al sana Kıraç'ın kasetinden ufak bir şiir...

GİDİYORUM

Elimde ,
Eski bir aşktan kalma tutku damlacıkları
Arkamda,
Diz boyu balçık hatıraların çığlığı var
Yırtmış atmışsın her şeyi,
Bir ben kalmışım ortada
Bir de sen içimde, ta şuramda...
Kendimden geçiyorum
Özlemişim seni bir tanem
Gel döndür beni bu yollardan
Hadi bekliyorum.

Ş.Hakan P......
396